Παρασκευή πρωί στην Εκκλησιά

Ο Κώστας Κατέχης γεννήθηκε στην Ερείκουσα το 1957 και μετά το Δημοτικό μετακόμισε στην Αίγινα όπου συνέχισε στο Καποδιστριακό Γυμνάσιο του νησιού για τέσσερα επίσης χρόνια. Το 1973 μετανάστευσε στην Αμερική όπου ζει μέχρι σήμερα συγκεκριμένα στην Νέα Υόρκη τον περισσότερο καιρό. Η αγάπη του για τα Ελληνικά γράμματα και τις τέχνες τον έκαναν να ασχοληθεί με την λογοτεχνία και την ποίηση όπου για πολλά χρόνια γράφει και αρθρογραφεί σε πολλά ομογενειακά και ορισμένα Ελληνικά έντυπα. Με την ποίηση ξεκίνησε το 1994 όπου και κυκλοφόρησε την πρώτη του ποιητική συλλογή στην Νέα Υόρκη. Σήμερα ασχολείται με την ραδιωφωνία και την αρθρογραφία σε ομογενειακά μέσα και έντυπα. Η εκπομπή στον Hellas FM είναι συνήθως λογοτεχνική και προωθεί πολλούς αξιόλογους ομογενείς καλλιτέχνες , συγγραφείς και ποιητές…….

Έκανε τόσο κρύο, που για να κλείσω τη μηχανή του αυτοκινήτου και να ανοίξω την πόρτα για να βγω έξω το σκεφτόμουν για πολύ ώρα, αλλά έπρεπε.
Η πρώτη πόρτα της εκκλησίας κλειδωμένη, η δεύτερη επίσης, στην αριστερή γωνιά του κτιρίου μία πινακίδα που προειδοποιούσε τους κλέφτες ότι εδώ υπάρχει κάμερα και τους παίρνει.
Η Τρίτη πόρτα δεξιά ήταν ανοιχτή. Άνοιξα βιαστικά να ξεφύγω από το φοβερό κρύο που έκανε εκείνη την ημέρα στην Αστόρια και μπουκάρισα μέσα βιαστικός. 
Αν και 9 το πρωί με τον ήλιο να φωτίζει λαμπρά και καθαρά, η ατμόσφαιρα μέσα στην εκκλησία ήταν εντελώς καταθλιπτική. Μισή σκοτεινιά σε μεριές και η άλλη μισή στις υπόλοιπες. Παντού Άγιοι με τα βλοσυρά πρόσωπα, με τις γερασμένες φάτσες, με τις κάτασπρες γενειάδες , άραγε κανένας δεν άγιασε νέος !, Κάποιοι με δόρατα και ασπίδες και όλοι με ρωμαϊκές ενδυμασίες. Άγιοι παντού που σε κοιτούσαν με το αυστηρό τους βλέμμα σαν να έψαχναν να δουν ποιος είσαι και τι πρεσβεύεις. Άγιοι, όλοι άντρες και τόσο βλοσυροί που ένοιωθες μια αμηχανία για την όλη κατάθλιψη που βάραινε την ατμόσφαιρα σε όλο το χώρο της αίθουσας που λεγόταν εκκλησία. Πολλοί με τα δόρατα στο χέρι τρυπώντας τον εχθρό που κείτονταν καταγής και προσπαθούσε να σωθεί από το δόρυ του Αγίου. Όλοι οι τοίχοι γεμάτοι από φωτογραφίες Αγίων και φωτοστέφανα που δεν άφηναν ούτε σπιθαμή στον τοίχο αν κάποιος ήθελε να ακουμπήσει για οποιοδήποτε λόγω. 
Στο ψαλτήρι μια γριά καλόγρια έλεγε στο μικρόφωνο ψέλνοντας η αναγιγνώσκοντας συγχρόνως τας γραφάς με φωνή σπαρακτική και τρεμάμενη. Μια άλλη στεκόταν πίσω από το έπιπλο με τα κεριά και μια τελευταία γυρνούσε και σταυροκοπιόνταν σε κάθε βήμα έως ότου έφτανε στο σκαλί που στεκόταν ο ευτραφής ιερέας με τη ατημέλητη γενειάδα και τα κατάμαυρα ράσα που δεν κάλυπταν τα μαύρα Adidas που εξέχανε οι μύτες τους και πρόδιδαν το νούμερο του ποδιού του.
Οι κατάμαυρες, όπως και τα ράσα τους, μαντήλες στα κεφάλια των τριών γυναικών κάλυπταν το πρόσωπο και κατέβαιναν ακόμα περισσότερο κάνοντάς τες να φαίνονται σαν φαντάσματα τ ου μεσαίωνα έτοιμες να μεταφέρουν στην πυρά τις μάγισσες και να τις κάψουν ζωντανές.
Οι πολυέλαιοι σκονισμένοι και σβηστοί έκαναν ακόμα πιο καταθλιπτική την πρωινή ατμόσφαιρα με κάνα δύο κεριά να χαλούν την κατάθλιψη για όσους μπορούσαν από μας τους πεντέξι παρευρισκόμενους που προσπαθούσαμε να ζεσταθούμε από το πρωινό ψοφόκρυο που δεν είχαμε συνηθίσει να μας έρχεται έτσι δυνατό εδώ στη Νέα Υόρκη.
Ο παπάς γύρισε καταπρόσωπο και τότε μόνο άνοιξε το στόμα του ψέλνοντας ακαταλαβίστικα Ελληνικά γρήγορα και βιαστικά για να τελειώσουμε και να πάμε όλοι στην ευχή του <<Θεού >>μας . 
Εν έτι 2015 και σε μια πόλη που η εξέλιξη καλπάζει με φοβερή ταχύτητα, ο Ελληνισμός βουλοπλέει και πλανάται σε μεσαιωνικούς ρυθμούς, και χαροπαλεύει μεταξύ των συνδρόμων που τον κυνηγούν μέσα στους αιώνες της Χριστιανικής υποταγής και δουλικότητας.
Εν έτι 2015 καλοθρεμμένοι παπάδες, παρθένες καλόγριες ,αστραφτερά παγκάρια, Άγιοι με βλοσυρά ύφη, κεριά και λιβάνια και donations σε κάθε στασίδι , κατακεραυνώνουν την Ελληνική ψυχή και σκλαβώνουν το Ελληνικό πνεύμα με ψαλμωδίες ενάντια σε ότι μπορεί να ελευθερώσει τον Έλληνα και τον άνθρωπο γενικά.
<<Την ψυχή του δούλου σου Σώτερ ανάπαυσον>>. 
Μα δεν ήταν δούλος ο φίλος μας, ούτε του Θεού , ούτε κανενός.
Καλά ο παπάς δεν ήξερε, αυτός ο Θεός του όμως !
Εδώ σε τέτοιες μεσαιωνικές εκκλησιές τη κατάθλιψης και του σκοταδισμού αργοπεθαίνει η Ελλάδα της διασποράς και ο παγκόσμιος Ελληνισμός .
Εδώ σε καταθλιπτικά χριστιανορθόδοξα μαγαζιά κρατείται ο Ελληνισμός έρμαιο μιας καλοστημένης παγίδας για να μην ξυπνήσει το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ και ελευθερωθεί όπως αρμόζει ο άνθρωπος. 
Λιτανείες στους δρόμους της Αστόριας με μεσαιωνικά λάβαρα του ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ ( και νικάς όταν εξολοθρεύεις τους εχθρούς σου) και τον κόσμο με βλακώδη τάχα κατάνυξη να περπατεί αποχαυνωμένος δίχως καν να γνωρίζει τι πρεσβεύει και τι αποσκοπεί όλη αυτή η καταθλιπτική παρέλαση με τους χοντρούς μαυροφορεμένους παπάδες μπροστάρηδες ……τάχα για πιο πράγμα !
Εδώ εν έτι 2015 ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ αφομοιώνεται σε ένα καινούριο μοτίβο αποβλάκωσης που συνδυάζει τη εβραιοχριστιανική θρησκεία των Βυζαντινών Ανθελλήνων με την Αμερικανική απελευθερωμένη τάχα και sick κοινωνία ώστε να μπερδεύει τα Ελληνόπουλα μεταξύ Μεσαίωνα και της επιστήμης και της εξέλιξης. 
Εδώ εν έτι 2015 περηφανεύεται η Ελληνική διασπορά ότι οι Ελληνοαμερικάνοι είναι πιο Έλληνες από τους εν Ελλάδι Έλληνες. Αμ δε……ούτε καν σχέση…. Ίσως να ξέρουν τη LADY GAGA και τον 50 CENT αλλά άμα ρωτήσεις ποιος ξέρει τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη θα εκπλαγείς. 
Εδώ φτιάχνεται μια άλλη κοινωνία η κοινωνία του μέλλοντος όπως έγραφα πριν 35 χρόνια και δεν έπεσα έξω. Και αυτό το λαμβάνουν υπόψιν τα κατεστημένα που χωρίς ενδοιασμούς και φόβο πλασάρουν στα θρησκευόμενα πλήθη τις μεσαιωνικές τους θεωρίες κάνοντας την Ομογένεια πειθήνιο όργανο της παπαδοκρατίας και της καθεστηκυίας τάξης όπως θα έλεγε και ο αείμνηστος Βαγγέλης Διακογιάννης, ο οποίος τόσο καλά είχε φιλοσοφήσει την ομογενειακή φαυλοκρατία και υποκουλτούρα τονίζοντας ότι ο Έλληνας εσκεμμένα αποπλανείται της Ελληνικής παιδείας και γραμματείας για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα αυτής της νέας τάξης και της νέας παρακουλτούρας που τον κρατούν δέσμιο εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια.

ΚΩΣΤΗΣ ΚΑΝΑΤΑΣ

LinkedIn
Share
error: Content is protected !!